BAYRAM

 En sevdiğim öğün kahvaltı. Hayatımda tadını unutamadığım tek kahvaltıysa küçükken büyük ailemle beraber toplandığımız bayram kahvaltıları. Yıllar hem çocukluğumuzu geride bıraktırırken bazı alışkanlıklarımıza da son verdi.
Ailedeki tek kız oluşumdan hep beraber büyüdüğüm kişilerin bayram namazından dönüşünü beklerdim. Bir keresinde yalvarmıştım beni de bayram namazına götürmeleri için. Bunun üzerine dayım da ''Olur, başına şapka geçirelim hafif bıyık ekleyelim gel sende'' demişti. O kadar net hatırlıyorum ki. Onların gelmesini ve kalabalık ailemizin o masaya oturmasını bekleyişimi. Aklım hala bunlarda kaldı işte. Hala o masaya oturmayı bekliyorum. Sanki namaz hiç bitmemiş gibi bekliyorum. Hissediyorum eksiklikleri.
Zaman yaşlarımı da alsa mutlaka görmediğim yaşlarımdaki umutlarım büyük. Birgün o masaya bu yaşıma kadar arkamda duran kan bağım olsa da olmasa da aile olduğumuza inandığım kişilerle oturup o kahvaltıyı ellerimle hazırlayacağımdan şüphem yok. 

Güzel bayramlarımızın olacağına temennim yüksek. İyi bayramlar...